Στο ρεπορτάζ του TVXS της 7 Ιουνίου 2026 τοποθετήθηκα σχετικά με τις επιπτώσεις που επιφέρουν οι ραγδαίες αυξήσεις στα εισιτήρια, με έμφαση στους αρχαιολογικούς χώρους και τα μουσεία μεγάλης και μεσαίας επισκεψιμότητας.
Από τον Απρίλιο του 2025, το αντίτιμο της εισόδου στην Ολυμπία ανέρχεται στα 20€ και στην Ακρόπολη στα 30€, ενώ παράλληλα έχουν καταργηθεί η χειμερινή έκπτωση, το ενιαίο εισιτήριο και η θερινή έκπτωση 50% για τους πολίτες άνω των 65 ετών. Οι συνέπειες είναι ήδη ορατές: τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ καταγράφουν σαφή πτώση της επισκεψιμότητας. Συγκεκριμένα, η Λίνδος σημείωσε απώλειες της τάξης του 15%, η Επίδαυρος 4,3% και η Κνωσός 3,2%. Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Ολυμπίας, όπου οι επισκέπτες μειώθηκαν από 301.987 το 2024 σε 276.674 το 2025.
Η εικόνα στο πεδίο είναι αποκαλυπτική. Πολλοί από όσους φτάνουν στην Ολυμπία περιορίζονται σε μια περιήγηση εκτός της περίφραξης, χωρίς να εισέρχονται στον χώρο, καθώς το κόστος κρίνεται απαγορευτικό σε σχέση με το διαθέσιμο εισόδημά τους. Ιδιαίτερα στο πλαίσιο μιας εκδρομής, εάν συνυπολογιστούν τα αυξημένα κόστη για καύσιμα, εστίαση και διαμονή, τα 20€ αποτελούν ένα δυσβάσταχτο ποσό για τον μέσο Έλληνα.
Για τους επισκέπτες που προέρχονται από τη Βόρεια Ευρώπη ή τις ΗΠΑ, όπου τα μισθολογικά δεδομένα είναι σαφώς υψηλότερα, τα 20 ευρώ για την επίσκεψη στον αρχαιολογικό χώρο και τα δύο μουσεία της Ολυμπίας δεν συνιστούν αποτρεπτικό παράγοντα. Ωστόσο, για τους Έλληνες πολίτες —οι οποίοι πλέον καλούνται να καταβάλουν 8 ευρώ επιπλέον σε σχέση με τα 12 ευρώ που ίσχυαν μέχρι πρότινος— η διαφορά είναι τεράστια, ιδίως αν ληφθούν υπόψη η συνεχιζόμενη ακρίβεια και η συρρίκνωση της αγοραστικής τους δύναμης. Σύμφωνα, άλλωστε, με πρόσφατες μετρήσεις, οι Έλληνες είναι περίπου 32% φτωχότεροι από τον μέσο Ευρωπαίο.
Το επιχείρημα του Υπουργείου περί «ημερών δωρεάν εισόδου» δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Αποτελεί ουσιαστικά «δώρον άδωρον», καθώς η πλειονότητα των Ελλήνων, όπως και οι ξένοι, πραγματοποιεί τις διακοπές της κατά τους θερινούς μήνες, περίοδο κατά την οποία δεν προβλέπεται ελεύθερη είσοδος.
Μέχρις ότου επέλθει μισθολογική σύγκλιση της Ελλάδας με τα κράτη της Βόρειας Ευρώπης, δεν είναι ούτε δίκαιο ούτε ορθολογικό να απαιτείται από τους Έλληνες πολίτες να πληρώνουν το ίδιο αντίτιμο προκειμένου να επισκεφθούν τα μνημεία της ίδιας τους της πολιτιστικής κληρονομιάς. Η σημερινή κατάσταση συνιστά μια κατάφωρη στρέβλωση, καθώς, εξαιτίας της χαμηλής αγοραστικής τους δύναμης, οι Έλληνες πολίτες μεταπίπτουν στην τάξη του παρία στην ίδια τους τη χώρα.
Προκειμένου να αρθεί αυτή η στρέβλωση, προτείνω ρητά τη θέσπιση ενός μόνιμου μειωμένου εισιτηρίου για τους κατοίκους της Ελλάδας, με τρόπους που δεν συγκρούονται με το ενωσιακό δίκαιο το οποίο είναι αλήθεια πως δεν επιτρέπει τη διακριτική μεταχείριση και τη διαφορετική τιμολόγηση μεταξύ πολιτών κρατών-μελών με βάση την εθνικότητα. Επομένως, νομικά ένας Έλληνας δεν μπορεί να καταβάλλει μικρότερο αντίτιμο από έναν Γερμανό απλώς και μόνο επειδή είναι Έλληνας.
Το ζητούμενο, όμως, είναι να εφαρμόσουμε έξυπνες και βιώσιμες λύσεις εντός αυτού ακριβώς του ευρωπαϊκού πλαισίου. Η θέσπιση μειωμένου εισιτηρίου με βάση την κατοικία ή τη φορολογική κατοικία στην Ελλάδα αποτελεί ένα απολύτως αντικειμενικό και νόμιμο κριτήριο που ξεπερνά τον σκόπελο της εθνικότητας. Συμπληρωματικά, η έκδοση ετήσιων καρτών για τους κατοίκους σε προσιτές τιμές αποτελούν μέτρα που εξυπηρετούν πρωτίστως το εγχώριο κοινό, χωρίς να παραβιάζουν κανέναν ευρωπαϊκό κανονισμό.
Όπως συμβαίνει με τη φορολογία, έτσι και στην πολιτική των εισιτηρίων, η αρχή της αναλογικότητας δεν αποτελεί ιδεολόγημα, αριστερό ή δεξιό. Αποτελεί αυτονόητη επιταγή της κοινής λογικής.
Το πλήρες ρεπορτάζ με τίτλο “Απλησίαστα τα εισιτήρια, λιγότεροι οι επισκέπτες σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους” της Ηλέκτρας Ζαργάνη στο TVXS: